Posts

Showing posts from February, 2010

ဆင္းရဲသား ရနံ႔ ကိုယ္တိုက္ ဆပ္ျပာ

ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းေတာ့
ၿမိဳ႔ၾကီးကို တန္းနင္းမိတယ္ မဟုတ္လား
ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ စြန္ၿမိဳ႔ဖ်ား
လမ္းမက်ယ္ၾကီးကေန လမ္းႀကိဳလမ္းၾကား
ေသြးၾကာမႀကီးကေန ေသြးေၾကာမွ်င္ေလးေတြၾကား
ေသြးနဲ႔ေခၽြးနဲ႔ တိုးေ၀့လို႔
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ရင္း
လမ္းတစ္ဖက္ ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ တံလွ်ပ္ေတြကို ေငးေနတယ္
မင္းေနတာ ေျခာက္ထပ္တိုက္မို႔
တက္ရတာေျခာက္ကပ္ကပ္ပါပဲ
ၿမိဳ႔ရဲ႔ လူေနမႈပံုစံမွာ
တျဖည္းျဖည္း ပြေယာင္းလာတဲ့ LP နဲ႔
တျဖည္းျဖည္း ရႈပ္ေထြးလာတဲ့ LT နဲ႔
အေရျပားနဲ႔ အရိုးၾကား အဆီပိုေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္
အဂၤေတၾကမ္းခင္းနဲ႔ သင္ျဖဴးဖ်ာၾကား
ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အစုတ္ေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္
လွ်ပ္စစ္သမားမို႔
ုု၀ါယာႀကိဳးေတြ ေပါက္ၿပဲေနတာလည္း ကၽြတ္က်ဲရာမလို
Software သမားမို႔
Windows က ခဏခဏ ျပဳတ္က် ခဏခဏ ျပန္တင္
Hardware သမားမို႔
Casing တစ္ျခား Circuit တစ္ျခား Drive တစ္ျခား
ေခါင္းတစ္ျခား ကိုယ္တစ္ျခား ရုပ္တစ္ျခား နာမ္တစ္ျခား
ခဏခဏ ျပဳတ္က်ေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း
ခဏခဏ ျပန္တင္ထားတယ္
ေဘာလံုးဂ်ာနယ္ကို အိပ္ယာခင္းလုပ္
ေတာင္ပံ မရွိေတာ့တဲ့ ငွက္လို ငုတ္တုတ္ ေမ့ေနတယ္
ကာရာအိုေကခန္းထဲ ကၽြံ၀င္ေနတဲ့ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို ျပန္ဆြဲထုတ္
သစၥာတရားကို ခုတံုးလုပ္ဖို႔ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ပစၥည္းေတြ ထုတ္လ…

မိုးသားေတြရဲ႕ အေဝး

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္၊ စီးကရက္ လက္ၾကားညွပ္ၿပီး

မွန္တံခါးရဲ႕ အျပင္ဘက္ကို ေငးေနတယ္

ေငးေနတဲ့ ရႈခင္းထဲမွာ သစ္ပင္တစ္ပင္မွ မပါဘူး

သစ္သားပြတ္လံုး ထိုင္ခံုမွာထိုင္လို႔

ေျပာင္လက္ေနတဲ့ သစ္သားပရိေဘာဂ ကၽြန္းစားပြဲေပၚမွာ

ေကာ္ဖီခြက္ဟာ အေငြ႕ေထာင္းေထာင္းထ

ညဆယ့္ႏွစ္နာရီ တိတိကို 12:00 pm လို႔ ခ်ေရးလိုက္တယ္

ေတြးေနတဲ့ အေတြးထဲမွာ

သစ္ပင္ေတြ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ ဆိုတာလည္း ပါခ်င္ပါမွာေပါ့

ဒီေနရာမွာ သၾကားအစား

စကားတစ္ခြန္း ႏွစ္ခြန္း ထည့္ေမႊလိုက္ရင္ ပိုလို႔ ခ်ိဳသြားမယ့္ည

ေညာင္းညာလြန္း၊ ၿငီးေငြ႕လြန္း

အစားအေသာက္ရဲ႕ အရသာဟာ အျပင္ထြက္ လမ္းေလ်ာက္ေနရရွာတယ္

အံ့ၾသဖြယ္၊ အံ့ၾသဖြယ္၊ အံ့ၾသဖြယ္

အံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အံ့ၾသဖြယ္ေတြ ထပ္ေနၿပီ

အံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ နာက်င္မႈကို မဖြဲ႕ဆိုဖူးဘူးတဲ့

ခင္ဗ်ားေျပာေျပာေနတဲ့ လူလုပ္ေလာကႀကီးမွာ

ခင္ဗ်ားေျပာေျပာေနတာ လူလုပ္စကားေတြေပါ့

အံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ခံစားမႈမရွိဘူးလား

အရင္ဘဝက က်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ဟာ ခု ခင္ဗ်ားေခါင္းအံုးမွာ စိုစြတ္ေနမလားဘဲ

အံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အမွန္တရားႀကီး မရင့္သီးလြန္းဘူးလား

အရင္ဘဝက ၾကည့္ခဲ့တဲ့ မွန္ထဲမွာ

အရင္ဘဝက ခင္ဗ်ားမ်က္ႏွာကို ေတြ႔ရမယ္

အရင္ဘဝက ရိုက္ခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံု…

ခ်မ္းသာတဲ့ ကေလးေလး

(၁)

“ ငါခ်မ္းသာခ်င္တယ္၊ငါသာခ်မ္းသာရင္ လမ္းေပၚက ကေလးေတြကို

ေနစရာ၊ စားစရာ၊၀တ္စရာ၊ေဆး၊ေမတၱာနဲ႔ အၾကင္နာေတြေပးမွာ”

ကၽြန္မ မရပ္မနားေတြးေနတယ္

ဘာမွမပိုင္ဆိုင္တဲ့ လမ္းေပၚကကေလးကေတာင္ သူပိုင္သမွ်ကိုမွ်ေ၀ေပးခ်င္တဲ့စိတ္ရွိေသးရင္

အားလံုးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႔က ဘာလို႔မ်ားဒီေလာက္ေလာဘႀကီးေနၾကဦးမွာလဲ

နာရီ၊စက္ဘီး၊တီဗြီ၊ကြန္ပ်ဴတာ

ကေနဒါမွာ ကၽြန္မတို႔ဟာ စား၀တ္ေနေရး ဖူလံုႀကြယ္၀တဲ့ဘ၀

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ရက္က ဘရာဇီးလ္လမ္းေပၚက ကေလးေတြနဲ႔ အခ်ိန္ေပးၿပီးေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္

၀ယ္လိုက္လႊင့္ပစ္လိုက္၊ ၀ယ္လိုက္လႊင့္ပစ္လို္က္

ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္မတို႔ဟာ ျဖဳန္းတီးေနပါတယ္

ေျမာက္ဖ်ားတိုင္းျပည္ေတြက လိုအပ္ေနသူေတြနဲ႔မွ်ေ၀သံုးစြဲတာမ်ိဳး

လိုတာထက္ပိုလွ်ံေနသည့္တိုင္ေအာင္

ကိ္ုယ့္ခ်မ္းသာသမွ်ထဲက ဖဲ့ေပးလိုက္ဖို႔ကို တြန္႔ဆုတ္ေနၾကပါေသးတယ္

ကၽြန္မကေဒါသေတြနဲ႔ ကန္းမေနပါဘူး ၊ ေသာကေတြကလည္း ခံစားခ်က္အမွန္အတိုင္း

ကမာၻကိုထုတ္မေျပာဖို႔ မတားဆီးႏိုင္ပါဘူး

(၂)

ကိုယ့္စရိတ္ကိုယ္ရွာ ကေနဒါကေန ရီယိုျမိဳ႕ေတာ္အထိ မိုင္ေျခာက္ေထာင္ခရီး

သင္လူႀကီးမင္းတို႔ရဲ႕ အျပဳအမူ ၊ အက်င့္အႀကံေတြကို

ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုတာ ေျပာျပဖို႔လာခဲ့တာပါ

အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္

ကမာၻေပၚ…

ပ်င္းေနၿပီမဟုတ္လား

ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ ေနၾကာေတြ ပ်င္းေနၿပီ မဟုတ္လား
ေပ်ာက္ေနတဲ့ အပိုင္းအစေတြ မလိုအပ္ရင္ ေရာက္ေရာက္လာၿပီး လိုအပ္ရင္ ေပ်ာက္ၿမဲေပ်ာက္လို႔
အေရးတႀကီး တိုက္ဆိုင္ စစ္ေဆးမႈမွန္သမွ် လြဲမွား ကြာျခားခ်က္ေတြ
မေျပာျဖစ္ေတာ့ေသာ စကားမ်ားလို ေရာဂါဘယေတြ၊ မေမးျဖစ္ေတာ့ေသာေမးခြန္းမ်ားလို မြတ္သိပ္မႈေတြ
ပ်င္းေနၿပီမဟုတ္လား ေသေနတဲ့ပံုစံအတိုင္း ေစာင့္ေနတယ္ေလ. . .ေရာက္မလာတာေတြကို
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အရိုးစုဆိုတာ မေမ့ေအာင္ ခဏခဏ ဓာတ္မွန္ရိုက္ၾကည့္ေနတယ္
ရိုးသားရတာကို ၿငီးေငြ႔သြားၿပီလားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးေနတယ္
ပင္မေရစီးကို ၿငီးေငြ႕သြားၿပီလား၊အျဖဴအမဲ တီဗြီေလးကို ၿငီးေငြ႕သြားၿပီလား၊ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို၊ေပ်ာ္စရာေတြကို၊
လိမၼာယဥ္ေက်း ခ်ိဳသားေအးကို၊ ဘီယာနဲ႔အရက္ကို ၊ ေန႔စဥ္ဘဝကို၊သူကလြဲတဲ့ဖြဲဆန္ကြဲကို၊ေခ်ာင္ပိတ္ရိုက္တဲ့ေမးခြန္းေတြကို၊
ေကာင္းက်ိဳးမေပးတဲ့ေကာင္မကို၊အိပ္ယာေစာေစာထရတာကို၊ပတ္ဝန္းက်င္ကို၊အသက္ရွင္ေနရတာကို ၿငီးေငြ႕သြားၿပီလား
တစ္ေန႔လံုးစားလို႔မရ သြားလို႔မရ ဘာမ်ားျဖစ္ေနၿပီလဲ ဘယ္မ်ားေရာက္ေနၿပီလဲ ေမွ်ာ္ေနရတဲ့စိုးရိမ္စိတ္ႀကီး ၿငီးေငြ႕သြားၿပီလား
ေရာက္တဲ့အရပ္ကဖုန္းဆက္လိုက္ပါလား မင္းမ်က္ရည္ေတြ. . .၊ေပ်ာ္ေအာင္ေန အရင္ကညေနခင္…